Γκρίνια # 1 , Στόχοι

Οδεύοντας προς το τέλος της σεζόν , η ομάδα όπως λέγεται ,έχει ξεμείνει από στόχους. Δεν καταφέραμε να φτάσουμε στη πεντάδα, δεν θα υποβιβαστούμε.

Αφού λοιπόν δεν χτυπάμε Ευρώπη και δεν κινδυνεύουμε, προς τι ο λόγος να κοπιάσουμε?
Βγάζουμε τις υποχρεώσεις μας και ξεκινάν οι διακοπές. Αυτό θα πρέπει να σκέφτηκε η πλειοψηφία της ομάδας μας, δεν εξηγείται αλλιώς το πράγμα.

Το θέμα δεν είναι τόσο ότι με αφορμή τα παραπάνω παρουσιασθήκαμε αδιάφοροι, διασυρθήκαμε από τη Λάρισα και με βάση τη λογική θα καταλήξουμε στη 12η θέση στο πρωτάθλημα.

Το θέμα είναι ότι δεν αναπροσαρμόσαμε τους στόχους μας, δεν ανανεώσαμε το λόγο που παίζουμε στη Super League, ώστε τουλάχιστον να βρούμε του χρόνου τα όποια θετικά προέκυπταν απο μια αξιοπρεπή πορεία.

Θα μπορούσαμε να στοχεύσουμε στη τιμητική 6η θέση ώστε να έχουμε μια καλή αφετηρία για του χρόνου και βεβαίως να βγούμε κερδισμένοι από το σύστημα πριμοδότησης της Super LEAGUE. Θα διατηρούσαμε το σχετικά καλό κλίμα στους φιλάθλους, ιδιαίτερα μετά το Χ με την ΑΕΚ, άρα θα υπήρχε κίνηση στα διαρκείας. Θα εκμεταλλευόμασταν τη πολύ αξιόλογη ενέργεια του 1 διαρκείας +ένα φίλος (μάλλον μπούμερανγκ μας γύρισε), θα κερδίζαμε όλα αυτά τα παιδιά που ήρθαν με προσκλήσεις να δουν το Πανιώνιο, ακόμα θα δίναμε και μια θετική εντύπωση στους εκπρόσωπους των μεταναστών που ήρθαν για πρώτη φορά στο γήπεδο μας.

Το σημαντικότερο όλων, είναι ότι πείθεις την ομάδα, τους παίκτες , τους φιλάθλους, το προσωπικό, ότι στοχεύουμε ψηλά και ότι ο στόχος της παραμονής απλά δεν είναι αποδεκτός. Διότι εαν συνηθίσεις στην ιδέα του ότι κάθε χρόνο παλεύεις μόνο για τη παραμονή, αργά η γρήγορα θα μικρύνεις και θα συμβεί το μοιραίο.

Ο Κούμο Gunner ?

Mε μεγάλη χαρά πληροφορηθήκαμε ότι υπάρχει έντονο ενδιαφέρον απο την Arsenal για το δικό μας παιδί Μπερνάρ Κουμορτζί. Υπάρχουν μάλιστα και σχετικές δηλώσεις σε αθλητικό site της Γκάνας
http://www.ghanasoccernet.com/content/view/5315/51/

Εαν πρόκειται για πραγματικό ενδιαφέρον ή παιχνίδια των εκπροσώπων του παίκτη , αυτό θα το διαπιστώσουμε στο μέλλον. Το γεγονός είναι ότι μετά τους Τζαβέλα και Μανιάτη άλλος ένας παίκτης μας έχει αναγκάσει ομάδα του εξωτερικού να στρέψει το βλέμμα της στο φτωχό Ελληνικό πρωτάθλημα και στην ομάδα μας.

Εννοείται ότι εαν είναι να φύγει κάποιος ή κάποιοι, το καλύτερο δυνατό σενάριο , θα ήταν να πουληθούν σε ομάδες του εξωτερικού, ωστε να πάψουμε να βλέπουμε δικά μας παιδιά με τη φανέλα ομάδων του ΠΟΚ.

Όπως όλα στη ζωή, αυτό το γεγονός μπορείς να το δείς με διαφορετικούς τρόπους. Απο τη μία υπάρχει η πικρία ότι για άλλη μια φορά ο κορμός της ομάδας, έχει στολιστεί και κοσμεί τη βιτρίνα . Απο την άλλη καταφέρνοντας να πουλάμε παίκτες σε ομάδες του εξωτερικού, θα γίνουμε ένα σημαντικό κανάλι προώθησης ταλέντων, άρα και πρώτη επιλογή για υποσχόμενους αστέρες.

Εξασφαλίζουμε μεν την οικονομική μας επιβίωση, αλλά διαλύουμε ένα πολλά υποσχόμενο κορμό παικτών , που θα μπορούσε με τις κατάλληλες προσθήκες να πρωταγωνιστήσει.

Το θέμα είναι ότι δεν γνωρίζουμε τις προθέσεις της διοίκησης για το μέλλον αυτής της ομάδας.
Θέλει να κάνει μια νέα αρχή, χτίζοντας μια νέα ομάδα απο το μηδέν?
Αναγνωρίζει το γεγονός ότι στην Ελλάδα οι πέντε πρώτες θέσεις είναι 'reserve', οπότε θα προσπαθήσει να κάνει ένα καλό φυτώριο, το οποίο θα έχει μια αξιοπρεπή παρουσία και ταυτόχρονα παράγει νεά περιουσιακά στοιχεία?

Αναμένουμε με αγωνία όχι τόσο την επόμενη γενική συνέλευση, αλλά τις κινήσεις που θα πραγματοποιηθούν το Μάιο, που θα καταδείξουν με σαφήνεια το (για) που πάει η ομάδα.